3 jaar geleden

Ik steek een kaarsje aan. Dat doe ik wel vaker als ik zit te werken. Soms laat ik de kaars op zijn plek staan. Een andere keer zet ik hem naast de laptop. Dit jaar is het al weer 3 jaar geleden. 3 jaar geleden dat we in het ziekenhuis waren. Waar ons ’s ochtends werd verteld dat alles er goed uit zag. Waar ik ’s middags zag dat het helemaal niet goed was. En terwijl de meeste mensen aan het avondeten zaten, zat ik op het ziekenhuisbed met een piepklein meisje ter grote van mijn hand. Sterre noemde ik haar direct. En nee over de naam was geen overleg mogelijk. Want ik wist het gewoon, dit was Sterre. Net als dat ik wist dat er iets niet klopte. Dat wist ik deze hele kortdurende zwangerschap.

En nu zit ik naar een kaarsje te staren en denk ik zal ze trots op me zijn? Trots op wat Sterrig is en hoe Sterrig zich ontwikkeld? Ik vraag het hardop en krijg geen antwoord. Net als al die andere vragen die ik haar wel eens gesteld heb en die onbeantwoord bleven. Gedachten over hoe ze eruit zou zien, hoe ze samen met onze andere dochter zou spelen, hoe zij zou zijn en hoe we samen zouden zijn. En ondanks dat ze niet hier is, maakt ze zo’n groot onderdeel uit van mijn – ons leven.

Vorig jaar tijdens onze vakantie in Denemarken. We zitten midden in het bos, boven op een klif. Voor onze tent hebben we een kampvuur gemaakt. Een groot deel van de middag hebben we houtjes en twijgjes gesprokkeld. En nu gaan we wachten tot de sterren komen. Samen met onze grote meid van 4. We roosteren de marshmallows. Dochterlief vindt ze te plakkerig om te eten. Ik eet ze met liefde allemaal op. Behalve de kampvuurtjes op deze camping en een verdwaalde zaklamp is er geen licht. De sterrenhemel strekt zich dan ook groots boven ons uit. En samen zoeken we de hemel af op zoek naar die ene heldere ster. Als ineens een kleine stem de stilte onderbreekt en vraagt ‘als Sterre ’s avonds een sterretje is waar is ze dan als het licht wordt?’. In stilte laten we de vraag op ons inwerken en dan antwoord ik ‘overdag is Sterre bij de Sterreboom en ’s nachts reist ze als een ster met ons mee. Soms speelt ze verstoppertje achter de wolken en een andere keer kunnen we haar zien’. Later na het tandenpoetsen loop ik met haar op mijn arm naar de tent en net voordat ik naar binnen stap zegt ze ‘wacht even mam’. ‘Welterusten Sterre’ en ze zwaait naar de sterrenhemel.

Zo is ze onderdeel van ons gezinsleven. En natuurlijk is ze onderdeel van Sterrig. Dit bedrijf heb ik opgericht in haar naam. Zij is de fundatie. Want op het moment dat alles even tegen zit, de berg met werk zo groot lijkt, ik even niet meer weet hoe het moet of welke stap ik moet nemen. Het moment dat ik even verzuip en in tranen uitbarst, boos ben omdat iets niet lukt, gefrustreerd omdat de weg die ik neem niet altijd de makkelijkste is. Op dit soort momenten denk ik aan haar en voel ik mijn drive, voel ik de kracht, voel ik de energie weer om door te gaan. Op de momenten dat iets zich precies zo ontvouwt als ik gehoopt had, dat er een mailtje of een telefoontje komt met een te gekke aanvraag, dat ik de glimlach en pretogen van kinderen zie met wie ik werk, de kinderen die stappen zetten in hun ontwikkeling en ik deze stappen mag begeleiden. Op al die mooie momenten denk ik aan haar en bedank ik haar dat ze in mijn leven is gekomen, geef ik haar in gedachten een high five, doe ik dat vreugdedansje met haar en bedank ik haar dat zij mij het lef gaf om deze stap te nemen.

Ondanks al die mooie vormen die Sterre heeft aangenomen in ons leven, mis ik haar nog altijd. En zal ik haar altijd blijven missen. Ondertussen heb ik zoveel mooie mensen mogen ontmoeten sinds het bestaan van Sterrig. Er zijn ook veel lieve mensen die ons deze hele weg gesteund hebben. Dankbaar voor jullie allen, klanten – vrienden – familie. En weet je wat ik een mooi idee zou vinden? Als je dat wil, steek je dan deze week met mij een kaarsje aan. Voor Sterre en Sterrig.

Bewaren

Bewaren

Bewaren

Bewaren

One thought on “3 jaar geleden

  1. Lieve Jiska,

    Wat mooi heb je dit geschreven. En wat fijn dat je zo op deze manier altijd Sterre bij je hebt. Ze is er nog steeds bij, in jou gedachten en in de sterrenhemel. Deze week zal ik zeker een kaarsje branden voor Sterre en ook voor mijn 3 kleine sterretjes.
    Liefs van Sandra en je vriendje Jack xx

Geef een reactie